Mijn reverse takeover: hoe Alumexx via PHELIX NV de beurs opging (2017)

Door Selwyn Duijvestijn

In 2017 begeleidde ik als CEO van PHELIX NV de reverse takeover waarbij Alumexx beursgenoteerd werd op Euronext Amsterdam. Alumexx, een producent van aluminium trappen, ladders en gerelateerde producten, is sindsdien hard gegroeid. Ze zijn nog steeds succesvol genoteerd. Ik volg ze met trots, maar vanuit een afstand.

Dit is mijn persoonlijke verhaal over hoe die deal tot stand is gekomen, wat ik heb geleerd, en wat het me heeft gekost.

Van Inverko naar PHELIX: het begin

PHELIX NV was eerder bekend als Inverko NV, een beursgenoteerde afvalverwerker gevestigd in Leek, Groningen. Rond 2016 verkocht Inverko zijn operationele activiteiten en bleef achter als een lege beurshuls: een actieve Euronext-notering, maar geen bedrijfsactiviteiten meer.

Mijn investeringsfonds MountainShield Capital Fund nam in die periode een substantieel belang in Inverko/PHELIX. Vanuit die positie als grootaandeelhouder werd ik CEO van de vennootschap, met een duidelijke missie: vind een geschikte kandidaat voor een reverse listing en breng dat bedrijf naar de beurs.

Met 27 jaar werd ik daarmee de jongste CEO van een beursgenoteerd bedrijf in de geschiedenis van Euronext Amsterdam. Dat trok destijds aandacht in de financiele media. Terecht of niet.

De zoektocht: zes tot twaalf maanden

Mensen onderschatten hoe lang het duurt om de juiste kandidaat voor een reverse takeover te vinden. Bij mij duurde het zes tot twaalf maanden.

Een beurshuls vullen met het eerste het beste bedrijf is geen strategie. De criteria zijn streng. Het bedrijf moet substantiele en bewijsbare omzet hebben. De balans moet schoon zijn zonder verborgen schulden, lopende rechtszaken of fiscale tijdbommen. Het management moet snappen wat het inhoudt om beursgenoteerd te zijn. En de ruilverhouding moet voor beide partijen eerlijk zijn.

Ik voerde gesprekken met meerdere bedrijven. Sommige vielen af op waardering. Andere op de kwaliteit van de balans. Weer andere omdat de chemie simpelweg niet klopte.

Alumexx: gevonden via eigen netwerk

Alumexx heb ik niet gevonden via een broker of een M&A-adviseur. Het contact ontstond via mijn eigen netwerk. Zo gaan de meeste echte deals in het Nederlandse MKB.

Alumexx was een solide bedrijf in aluminium profielen, trappen en ladders met een bewezen omzet en groeiambities waarvoor kapitaal nodig was. De beursnotering via PHELIX bood hun die kapitaaltoegang, sneller en goedkoper dan een traditionele IPO ooit had gekund.

Na de eerste gesprekken volgde een intensief due diligence-traject. We namen de boeken door, spraken met het management, lieten de juridische structuur screenen. Pas nadat we overtuigd waren dat de balans schoon was en de ambities reeel, gingen we over op onderhandelen over de ruilverhouding.

De deal: aandelenruil op Euronext Amsterdam

De transactie verliep via een aandelenruil. PHELIX NV gaf nieuwe aandelen uit aan de aandeelhouders van Alumexx, waardoor Alumexx de meerderheid in PHELIX verwierf. Vervolgens werd de vennootschap hernoemd en gereorganiseerd.

We moesten een buitengewone aandeelhoudersvergadering bijeenroepen om goedkeuring te krijgen van de bestaande aandeelhouders van PHELIX. Dat vereiste transparante communicatie: waarom Alumexx, waarom nu, waarom deze ruilverhouding? Aandeelhouders die niet begrijpen wat er gebeurt worden nerveus. Een nerveuze aandeelhouder verkoopt.

Het meest opwindende moment: de persaandacht achteraf

Als je me vraagt wat het meest opwindende moment was in het hele traject, dan is het antwoord eerlijk: niet de aandeelhoudersvergadering, en niet het tekenen van de deal. Het was de persaandacht erna.

Als de deal gesloten is en de nieuwsberichten beginnen te verschijnen, de financiele media, de beleggingssites, de reacties van analisten, dan pas wordt het echt. Dan zie je dat wat je maandenlang achter gesloten deuren hebt opgebouwd opeens zichtbaar is voor de hele markt. Dat gevoel is moeilijk te omschrijven.

Alumexx groeide na de beursgang hard. Ze zijn er nog steeds, succesvol genoteerd. Als ik ze volg, wat ik met trots doe maar vanuit een afstand, dan besef ik dat de deal heeft gebracht wat we beloofden: toegang tot de kapitaalmarkt, groei, en een stabiele beursnotering.

De les: zelf aan het stuur

De belangrijkste les van dit traject heeft niets met technische kennis te maken. Het gaat over controle.

Bij MountainShield was ik het gezicht en de aandelenspecialist, maar ik was niet de formele bestuurder. ROI AM had die rol. Die constructie werkt niet voor mij. Ik wil zelf aan het stuur zitten. Niet afhankelijk zijn van de beslissingen van anderen op momenten die ertoe doen.

Dat inzicht heeft mijn verdere carriere gevormd. Toen DGB Group in 2019 in zwaar water terechtkwam en ik de kans zag om in 2020 CEO te worden, greep ik die kans met beide handen. Eigen controle, eigen verantwoordelijkheid.

Conclusie

Een reverse takeover is geen snelle truc. Het is een serieus instrument voor serieuze ondernemers. De zoektocht duurt lang. De due diligence is intensief. De communicatie met aandeelhouders vereist transparantie en geduld.

Maar als je de juiste kandidaat vindt via je eigen netwerk, met een gezonde balans en groeiambities die je kunt staven, dan is een reverse takeover een krachtige weg naar de beurs. Alumexx bewijst dat.